بلكه در روايات بسيار معتبره هفت چيز ذكر شده ( 1 ) و لهذا مظنونم آنست كه اين حديث شريف نيز تمامست و سقطى ندارد و صدر روايت سبع يعنى هفت بوده تصحيف بتسع كه نه است و غفلت از اين تصحيف شده و در باب نهم آن حديث ذكر شده و اين تصحيف شايع است به جهت شباهتى كه ما بين لفظ سبع و تسع است بخصوص در خطوط قديم و به همين ملاحظه بعضى جمع كرده‌اند ما بين رواياتى كه در باب وفات حضرت فاطمه صلوات اللَّه عليها وارد شده كه در بعضى روايات است كه آن مخدّره در سوّم جمادى الآخر وفات فرموده و در روايات ديگر است كه مدّت مكث آن حضرت در دنيا بعد از پدر بزرگوار خود هفتاد و پنج روز بوده كه در ايّام البيض جمادى الاولى واقع مىشود گفته‌اند كه روايت خمسه و تسعين بوده تصحيف شده بخمسه و سبعين يعنى ان حضرت نود و پنج روز بعد از پدر بزرگوار خود مكث كرد و بنا بر اين وفات فرموده در سوّم جمادى الآخرة و بالجمله در اين هفت عدد گناه كبيره كه در روايات وارد شده اختلافست و آنچه مشترك است در تمام روايات هفت عدد است قتل بناحق و عقوق والدين و خوردن مال يتيم و فرار از جهاد است شايسته باشد كه ما در اين جا في الجمله كلام را بسط دهيم پس گوئيم بدان كه گناهان بر دو قسم است يكى كبيره كه ارتكاب آن بدون توبه آدمى را از عدالت بيرون ميبرد و مستحقّ عقوبت الهى مينمايد و ديگرى صغيره است كه بدون اصرار بر آن از عدالت بيرون نميبرد و اگر اجتناب از كبائر كند ارتكاب آنها مقرون بعفو است و حق تعالى بفضل آنها را ميبخشد و مشهور آنست كه اصرار بر صغاير كبيره است